Πελλάρες

Ήμουν νυχτέριν εψές, επρόσεχα 2 διδυμούες. Εγεννηθήκαν κάπου στα 800 γραμμάρια η μια τζιαι η άλλη νάκκον πιο πασhιά, 920 γραμμάρια νομίζω. Anyway, επασhήναμεν τες και τωρά εν κάπου στα 2 κιλά η μία. Ήντα εν να παν και σπίτι τους σε λίο καιρό μετα που 2 μήνες μέσα στην εντατική. Άμαν έχουμεν δίδυμα συνήθως έχουμεν τα μέσα στο ίδιο κρεβατούδιν. Εψές οι κυρίες αποφασήσαν να κάμουν εξάσκηση στους πνέυμονες τους και εμουγκαρίζαν ούλλη την ώρα. Έβαλα την μια να τζοιμηθεί, εξύπναν η άλλη. Αν ετύχενε να τζοιμηθούν και οι δύο, η δεύτερη δίδυμη εν νάκκον τατσίζισα και επισκάλιαν την της αρφής της με το σhιερούδιν της συνέχεια και εξυπνούσαν πάλε. Και έτσι πέρασεν η νύχτα μας...!! Ως αναμενόμενον ετζοιμούμουν ως πριν νακκουρίν. Ήρτα ποδά που το καθηστικό σαν το ζόμπι μιας αποτελειωμένης νοσοκόμας, άνοιξα την τηλεόραση και έκατσα να παίξω farmville στο facebook. Είχε νέα τζίνη την ώρα και έλεεν για ακόμα μια φορά για κάτι καημένους στρατιώτες που εσκοτωθήκαν τζιαμέ στα ανάθεμα που τους έστειλεν ο Βρεττανικός στρατός. Μετά έδειξεν τις οικογένειες τους να κλαιν και να κρατά ο ένας τον άλλο. Εν ξέρω αν ήταν νάκκον η έλληψη ύπνου αλλά ενευρίασα νάκκον. Γιατί πάτε ρε κουμπάρε, γιατί. Εντάξει, έσhει κάμποσους καημένους μιτσιούς που παν για τον μισθό. Αλλά οι οικογένειες τους γιατί εν τους σταματούν? Ποιός στέλλει το παιδί του εθελλοντικά στον πόλεμο? Εν ξέρω, εγυρίσαν τα στομάσhια μου. Λυπούμε τζίνα ούλλα τα μωρά, διότι 18, 19, 20 χρονών βασικά είσαι μωρό ακόμα, που εχάσαν άδικα των αδίκων την ζωή τους για τούτη την πελλάρα. Κανεί ρε κουμπάρε. Κανεί.

Δημοσκόπηση

Κοπέλια και κοπέλλες, θέλω την γνώμη σας και τις απόψεις σας για το θέμα που ακολουθεί.

Υποθετικό σενάριο:

Είσαστε παντρεμένοι, πολλά αγαπημένοι ούλλοι μεταξύ τους, έχετε μια τέλεια οικογένεια με λίγα λόγια, τέλειο σπίτι και έχετε ήδη δύο μωράκια πανέμορφα και τσουπ να και το τρίτο να συμπληρώσει την ευτυχία σας. Το τρίτο μωράκι εγεννήθηκε δίχως να κλάψει αλλά ούλλοι είπαν σας ότι τούτο εν σημένει και πολλά. Όσο περνά ο καιρός, προσέχετε ότι το μωράκι κλαίει όλη την ώρα, κάμνει μία ωρα με το ρολόι να φάει και ότι φάει κάμνει σας το εμετό πάνω στην φάτσα. Τίποτε δεν μπορεί να καλμάρει το μωρό σας (και εννοώ τίποτε, ούτε καν παυσίπονα ή άλλα φάρμακα). Το μωρό κοιμάτε το πολλύ 20 λεπτά μονοκόματα και μετά πάλε κλαίει τσιριχτά. Δεν γελά ποτέ του, δεν σας βλέπει μέσα στα μάτια, δεν αντιδρά καθόλου σε τζίνα που του λέτε. Χτυπιέται και τσιριλλά ότι και να κάνετε. Ούλλη σας η προσοχή πέφτει σε τούτο το μωράκι και αναπόφεκτα τα άλλα παραμελούντε. Αποφασίζετε να πάτε σε ειδικό, που μετά που έναν υπέρηχο εγκεφάλου και κάτι άλλες εξετάσεις σας λέει ότι λείπει ένα μεγάλο ποσοστό που τον εγκέφαλο του μωρού σας και ότι ποτέ εν θα είναι φυσιολογικό, εν θα περπατήσει ποτέ του και θα είναι θαύμα αν ζήσει να δει τα εικοστά του γενέθλια.

Εν τω μεταξύ, το μωρό συνεχίζει να κλαίει 23 ώρες το 24ώρο, εσείς όλο και απομακρύνεστε από τον άντρα/γυναίκα σας και βλέπετε καθαρά ότι τα άλλα δύο μωρά παραμένουν παραμελημένα. Νιώθετε ο χειρότερος γονιός σε όλο τον κόσμο. Το φόρτο εν πολλύ και δεν υπάρχει καθόλου υποστήριξη. Αγαπάτε όμως το μωρό σας αλλά έχει ώρες που θέλετε να το πνίξετε επειδή τσιρίζει τόσο πολλά. Τούτη κατάσταση πάει σχεδόν δύο χρόνια. Ο γιατρός σας λέει να αφήσετε το μωρό με ένα σπεσιαλίστα σε έτσι καταστάσεις για μερικές μέρες για να χαλαρώσετε το οποίο και κάνετε. Έρκεστε πίσω και βρίσκεται ένα μωρό που επιτέλους εν ήρεμο και βλέπετε το για πρώτη φορά να χαμογελά. Το αναλαμβάνετε και πάλι εσείς, αλλά ξεκινά τα ίδια με τα προηγούμενα. Θέλετε τον σπεσιαλίστα να είναι στο σπίτι σας 24/7 διότι ηρέμισεν το μωρό σας για πρώτη φορά στην ζωή του αλλά δυστυχώς η τέλεια κυβέρνηση σας δεν προνοεί για κάτι τέτοιο άρα πρέπει να πληρώσετε που την τζέπη σας. Έτο όμως που ίσα που περνάτε με τους μισθούς σας και δεν έχετε τόσα λεφτά. Τι κάνετε?

α) Στέλλετε το μωρό σε ειδικό κέντρο της κυβέρνησης (το οποίο εν έχει και τόσα πολλά να του προσφέρει lets face the truth)

β) Δίνετε το μωρό σε ειδικευμένους foster parents που ξέρουν πως να αντιμετωπίσουν έτσι καταστάσεις αλλά συνεχίζετε να έχετε επαφή με το μωρό

γ) Συνεχίζετε με τούτη την κατάσταση διότι θα πει τα λόγια του ο κόσμος αλλιώς

δ) Άλλο (παρακαλώ όπως αναπτύξατε)

What do you do? Προσπαθήστε να μπείτε νάκκον στο πετσί του ρόλου χα! Ευχαριστώ!

Καρχαρίες- ΛΟΛικοι

Ετρέξαν τα μάθκια μου πάλε που το γέλιο! Τα γέριμα, ποιος τα σκέφτεται...!

Αφιέρωμα στον Μιχαλάκη (amongst other)

Πέτε μου ότι έσhει λάθος τούτο το κλιπάκι τωρά. Έν εσhει!!

Και τώρα τα δύσκολα

Πριν κανένα μήνα εφκήκαμεν έξω με μια παρέα και επειδή εβαρεθήκαμε πολλά είπαμε να ορίσουμε ημερομηνία για τον γάμο μας. Τόσο πολλά εβαρκούμασταν! Αν και έχουμεν δύο χρόνια ακόμα μπροστά μας για να τον οργανώσουμεν (εν τόσο μακρά επειδή χέλουμεντε συγκεκριμένη ημερομηνία, χάου χωρκάτικον ις δατ!!), άρκεψα που τα τωρά και έχω εφιάλτες regarding την οργάνωση της μεγάλης μέρας.



Σαν εψές. Μίσhι μου εκάθουμουν με μια παρέα σε ένα δρόμο κάπου στο άσχετο και εκεί κοντά είχε ένα κατάστημα με είδη διακόσμησης για το σπίτι. Επήα μέσα και εζήτησα τους να μου ράψουν το νυφικό μου επειδή μίσhι μου την επόμενη μέρα ήταν ο γάμος!! Ε για το όνομα πλέον, αφού έκοψα το φαί πριν να ππέσω, τι με επείραξεν άραγες?

Έκκληση προς όλες/όλους που τα επεράσαν τούτα. Θέλω τάνιμα και συμβουλές και τιπς και ότι άλλο μπορεί να φανεί χρήσιμο! Θέλω τα παλιά μου όνειρα πίσω! Τζίνα που πάω ψώνια ως που να ππέσω χαμέ να λαχταρώ που την κούραση. Ούφφοουυυ. Ευτυχώς εν και το βλογ της Δρακούνας και βλέπομεν με τον αγάπο τι να αποφύγομεν χάρις στα αφιερώματα του τράσh nation!!