Είμαι στο Bay μου. Μάχουμαι να κάμω ενδοφλέβια αντιβιοτικά ενός που τους αρρώστους μου και ακούω τον να μου φωνάζει που απέναντι. Η φωνή του ίσhια που ακούεται. Αν δεν ήταν ησυχία στον θάλαμο εν νομίζω ότι εν να τον άκουα. Γυρίζω βλέπω τον. Αγωνίζετουν να σηκώσει το χέρι του. Κάμνω τα αντιβιοτικά και πάω κόντα του. "What's the matter?"
Αρκεί να μου απαντήσει. Προσπαθεί να ανοίξει τα μάθκια του, γυρίζει μετά βίας να με δει. Θωρεί με λίο, και πιάνει το σhιέρι μου. Σφίγγει το με ούλλη του την δύναμη, όσην του έμεινε. Λέει το όνομα μου 3 φορές. "Εν μπορώ άλλο" λέει μου ψυθιριστά. "Εν μπορώ...Θέλω να φύω". "Θέλεις να πάεις σπίτι σου έννε; Έχει τόσες μέρες που είσαι δαμέ, εν σε αδικώ". Έμεινε και έβλεπε με. "Θέλω να πεθάνω"...
Έμεινα και έβλεπα τον εγώ. Εκάρφωσεν το βλέμμα του πάνω μου και έβλεπεν με μέσα στα μάθκια. Τα μάθκια του ήταν γεμάτα. Άρκεψε να μου μιλά σιγά σιγά. "Είμαι 92 χρονών...Είδα τα ούλλα, έκαμα ότι έθελα, έζησα όπως έθελα...τι έμεινε τωρά; Είμαι ένας γέρος, μέσα σε τούτο το κρεββάτι, τίποτε άλλο εν έμεινε για εμένα. Θέλω να πάω να έβρω τους άλλους, έμεινα μόνος μου δαμέ. Τι ζωή έχω να ζήσω ακόμα...Έκαμα τα ούλλα, έζησα μια καλή ζωή, έζησα μιαν πολλά καλή ζωή..."
Έβαλεν τα κλάματα. Μαζί του και εγώ. Unprofessional, ξέρω, αλλά χέστηκα. Έσφιξα του το σhιέρι του. Εν απάντησα. Απλά εκράτουν του το σhιέρι του για καμπόση ώρα, ώς που και εφωνάξαν μου να πάω για τηλέφωνο.
Πόσοι που εμάς άραγε εν να φτάσουν σε έτσι ηλικία και να μπορούν να πουν ότι "εζήσαν μια καλή ζωή"; Γιατί ποττέ μας εν είμαστε ευχαριστημένοι; Γιατί ρε γαμώτο, γιατί; Νιώθω αχάριστη, ότι εν εκτιμώ την ζωή που μου εχαρίσαν, ότι εν απολαμβάνω αρκετά τζίνα που έχω. Είμαι μια γαούρα. Που θα αρκέψει να προσπαθά να ζει όσο πιο πολλά μπορεί.
Αρκεί να μου απαντήσει. Προσπαθεί να ανοίξει τα μάθκια του, γυρίζει μετά βίας να με δει. Θωρεί με λίο, και πιάνει το σhιέρι μου. Σφίγγει το με ούλλη του την δύναμη, όσην του έμεινε. Λέει το όνομα μου 3 φορές. "Εν μπορώ άλλο" λέει μου ψυθιριστά. "Εν μπορώ...Θέλω να φύω". "Θέλεις να πάεις σπίτι σου έννε; Έχει τόσες μέρες που είσαι δαμέ, εν σε αδικώ". Έμεινε και έβλεπε με. "Θέλω να πεθάνω"...
Έμεινα και έβλεπα τον εγώ. Εκάρφωσεν το βλέμμα του πάνω μου και έβλεπεν με μέσα στα μάθκια. Τα μάθκια του ήταν γεμάτα. Άρκεψε να μου μιλά σιγά σιγά. "Είμαι 92 χρονών...Είδα τα ούλλα, έκαμα ότι έθελα, έζησα όπως έθελα...τι έμεινε τωρά; Είμαι ένας γέρος, μέσα σε τούτο το κρεββάτι, τίποτε άλλο εν έμεινε για εμένα. Θέλω να πάω να έβρω τους άλλους, έμεινα μόνος μου δαμέ. Τι ζωή έχω να ζήσω ακόμα...Έκαμα τα ούλλα, έζησα μια καλή ζωή, έζησα μιαν πολλά καλή ζωή..."
Έβαλεν τα κλάματα. Μαζί του και εγώ. Unprofessional, ξέρω, αλλά χέστηκα. Έσφιξα του το σhιέρι του. Εν απάντησα. Απλά εκράτουν του το σhιέρι του για καμπόση ώρα, ώς που και εφωνάξαν μου να πάω για τηλέφωνο.
Πόσοι που εμάς άραγε εν να φτάσουν σε έτσι ηλικία και να μπορούν να πουν ότι "εζήσαν μια καλή ζωή"; Γιατί ποττέ μας εν είμαστε ευχαριστημένοι; Γιατί ρε γαμώτο, γιατί; Νιώθω αχάριστη, ότι εν εκτιμώ την ζωή που μου εχαρίσαν, ότι εν απολαμβάνω αρκετά τζίνα που έχω. Είμαι μια γαούρα. Που θα αρκέψει να προσπαθά να ζει όσο πιο πολλά μπορεί.
8 comments:
Ξέρεις ποιον εν το πρόβλημα; Σκεφτούμαστεν πολλά, αλλά θωρούμεν τζιαι αντιλαμβανούμαστεν λλία. Ο παππούς μες στην απλότητά του είπεν τα ούλλα
mana mou to gerouin..evourkwsa..
etsi mas elalen tzai i progiagia mou (96 xronwn) "ekourastika pion paidkia mou thelw na paw na evrw ton Mixalin mou, oti itan na zisw ezisa to", eftixws epnasen opws enna pnasei tzai to geroui sou se kapoia fasi
to idio k i progiagia mou k as ezise toses diskolies sti zoi tis. exirepse nea, emegalose k espoudase 6 kopellouthkia, ethapse ena gio sta 40 tou kai o logos pou ipe eteliose i ora mou dame en epd estamatise na vlepi kala k en emporouse na diavazi na perna i ora tis. toutoi oi athropoi mpori na men ekaman osa emis, na men espoudasan, na esterithikan polla, na men eta3idepsan alla i3eran gia tin zoi polla parapano aposa tha mathoume emis pote. k touta oulla giati ixan agni psixi oi san emas simera
euxome mono na ftaso stin ilikia tou kai na mporo na ta po kai ego touta me background tin simerini epoxi.
@starry night eimai sigouri oti tha eisai mia apo tis pio endiaferouses kotziakares! skepsou posous diaforetikous anthrwpous gnwrises, skepsou posous anthrwpous voithises, posa pragmata emathes gia tin anthrwpini fysi sinanastrefomeni me toso kosmo..eisai polu tyxeri kai den to ksereis, eisai i kaliteri paratiritis tis anthrwpinis yparksis kai mporeis na simmetexeis kiolas! episis exeis polu kali psixoula, kati pou tha se kanei na ta ektimiseis ola se kapoia fasi
:~~~~~~~~~~~~~
@cake
well, krinontas pou to family medical history mou kai pou to paron medical status mou, en nomizo na katafero na kotziakarepso :P
exeis dikio, vlepo polla eidi xaraktiron kai pollous diaforetikous anthropous. touton omos en me empodizei pou na pefto thima kai na troo mashierkes pisoplata oson kai na matho tous anthropous :)
oso gia tin kali psixi, exo kai tin katzia mou, eimai pareksigimeni prosopikotita:D
@sike
ma ti epathes tin kori mou? :P
im pathetic
even the prospect of love and loss breaks me
en tziai thelo polla gia na plantaksw
Post a Comment