Diazepam now

Η διαζεπάμη για τους φίλους που δεν γνωρίζουν είναι ένα πολύ καλό φάρμακο. Ένα υπέροχο φάρμακο. In fact, αγαπώ αυτό το φάρμακο. Ειδικά όταν ένας που τους ασθενείς μου είναι επιληπτικός. Επιληπτικός και πεισματάρης. Μιλούμεν, φκάλλει πούζαν του γάρου.

Ήρτε με έξαρση των κρίσεων του, επολλίναν του χάπια του και για κάτι μέρες ήταν καλά. Φυσικά, ούλλην την μέρα ήταν πόξω που τον θάλαμο και ετσιάριζεν. Ευτυχώς έχουμεν κάτι disclaimers που υπογράφουν οι ασθενείς που θέλουν να φκαίνουν που το θάλαμο ότι αν πάθουν κάτι κατά την διάρκεια που εν εκτός του θαλάμου, εν που την κκελλέν τους και να τους γυρίζει επειδή εμείς επροειδοποιήσαμεν τους για τους κινδύνους και εν δική τους η ευθύνη που τζιαμέ και κάτω.

Ο κύριος ασθενής, the night before της βάρδιας της δικής μου, εν εδέκτηκε να πιει τα φάρμακα του επειδή "he didn't feel like it". Η συνάδελφος μου επροσπάθησε να του αλλάξει γνώμη αλλά τζίνος το φκιολίν του. Έτσι, (και φυσικά πάντα στην βάρδια μου), όταν επέστρεψε από το απογευματινό του τσιάρισμαν, εχτύπησεν μια ωραιότατη και χαρακτηριστικήν Tonic-clonic κρίση. Έδωκεν ο πλάστης μου να πάω στο Bay που ήταν τούτος εντελώς μα εντελώς τυχαία (εφαράντζισα την πέννα μου πάλε και εγύρεφκα την) και ήβρα τον να κτυπιέτε, επετάσσετουν μισό μέτρο πιο πάνω που το κρεββάτι. Έμπηξα μια τσιριλλιά για να με ακούσουν οι συναδέλφοι να βάλουν συναγερμό για medical emergency και επήα κοντά του με ένα βοηθό θαλάμου και εσταθήκαμεν που μιαν μερκά του κρεβαθκιού για να τον εμποδίσουμεν που να το χτυπήσει που τους σπασμούς. Αμέσως ο νους μου επήεν στην καλή μας διαζεπάμη. Εβεβαιώθηκα ότι που την μερκά μου ήταν οκ ο κύριος ασθενής και άλλαξα με μια συνάδελφο και έκοψα του βούρου να πάω να φέρω αμπούλες διαζεπάμης. Έσυρα ούλλα τα κουτούθκια των φαρμάκων πόξω που τα ερμαράκια τους για να την έβρω, το clinical room έμοιαζε σαν να επέρασεν τσουνάμι που μέσα μετά. Ποτζί ποδά που την αδρεναλίνην μου, εκατάφερα και επισκάλισα του μιαν αμπούλα διαζεπάμη. Ευτυχώς ως τζίνη την ώρα είχαν έρτει και οι γιατροί με την ομάδα που εν για έτσι περιστατικά. Πάει να ηρεμίσει ο κύριος και τσουπ, ακόμα μια κρίση που πάνω η ίδια σε χαρακτήρα, ευτυχώς πιο μιτσιά σε διάρκεια. Εβάλαμεν του οξυγόνα, καρδιακά μόνιτορ και όλα τα σχετικά και ταυτόχρονα εδίουν και report των γιατρών για το ιστορικό του. ER καταστάσεις. Τωρά ξέρω πως νιώθει ο George Clooney. Μέσα σε λία λεπτά άρκεψεν τις Πετίτ Μαλ, και επισκάλισα του ακόμα μια αμπούλα διαζεπάμη με οδηγίες του γιατρού, επειδή μαζί με την προηγούμενη θα ήταν δόση ελέφαντα. Τζίνον ήταν. Ο ασθενής ηρέμισε. Εσταθεροποιήσαμεν τον και επεριμέναμεν τον να συνέλθει. Έφερεν τα μίλια του για λίο και μετά έδωκεν του ύπνου που την διαζεπάμη ( I love you baby!).

Ηρεμίσαν τα πράματα και ξυπνά ο κύριος σε μερικές ώρες και το πρώτο πράμα που εζήτησε ήταν να πάει για τσιγάρο. Ήθελα να του τσιριλλώ. Ένιωθα το αριστερό μου αυτί να βράζει που τα νεύρα. Ήθελα να φακκώ πάνω μου. "NOOOOO" λαλώ του. "FORGET ABOUT IT!!". Ευτυχώς ετάβλαρεν πάλε και εσιώπησεν. Σπάζει σου τα νεύρα σου τούτο το πλάσμα σιόρ!

Τωρά εν έξι και μισή το πρωί ώρα Αγγλίας και έχει ήδη μία ώρα που είμαι όξυπνη επειδή ούλλη νύχτα εθώρουν όνειρα σχετικά με το συμβάν. Παραπάνω όμως ήταν του στυλ εγώ και οι αμπούλες διαζεπάμης σε καταπράσινα λιβάδια να κάνουμε πικ νικ. Πάω να φάω τα κορν φλέικς μου.