Άμαν εν Σάββατο ή Κυριακή και λείπει η Κυρία (αγγλίδα) Προϊσταμένη που τον θάλαμο, υπέυθυνος/η βάρδιας γίνεται αυτόματα αυτός/αυτή με την περισσότερη εμπειρία στον χώρο της υγείας (και της πελλάρας). Εκτές το πρωί τούτη ήμουν εγώ. Από την προηγούμενη μου εμπειρία, όποτε είμαι the nurse in charge αρχίζουν όλοι οι νόμοι του Μέρφι να μπαίνουν σε άμεση εφαρμογή. Που σημαίνει ότι πάνε όλα στραβά. Και ανάποδα.
Το γερούι μου στο Bay 1 που εν 99 χρονών μεν αλλά βάλλει σε που κάτω και κάμνει σε άχρηστο σε χρόνο dt δε (Μιγιάκι που το Καράτε κίτ ένα πράμα) όπως ήταν καλά έγιρεν πάστο τραπεζούδιν του και έμεινεν ολόγελος και ολόχαρος και άρκεψεν να ροχαλίζει. Episode of "ροχαλιτό και ύπνου, φακκάτε-όσο-θέλετε-εν-καταλάβω-Θεό καταστάσεις". Βούρα να φέρεις τους γιατρούς, τα πράματα για medical emergencies και όλα τα συναφή. Κάμνω του καρδιογράφημα, complete left brunch block και μια ένδειξη πάνω στον καρδιογράφο με ένα κόκκινο λαμπάκι και δίπλα να γράφει "ATTENTION: POSSIBLY ABNORMAL ECG". Άτε ρεεεεεε εθέλαμεν σε εσένα να μας το πεις κωλομηχάνημα!! Εξιφτέρισα τα medical notes του και το παλιό του το καρδιογράφημα είχε ακριβώς το ίδιο πράμα. "Χμ", λαλούμεν με την γιατρό. Κάμνουμεν αέρια αίματος, καλλύτερα και που τα δικά μας. "Χμ", ξαναλαλούμεν με την γιατρό. Το γερούι εξακολουθεί να μεν ανταποκρίνεται και να ροχαλίζει. "Χμ, that's odd" λαλούμεν με την γιατρό. Λαλεί μου "I think we should call the family", που σε nursing terms πάει να πει, το φως είναι εκεί και το γερούι πάει.
Πιάννω τηλέφωνο την κόρη του, λαλώ της αυτό και εκείνο, ελάτε νάκκον γλήορα. Το γερούι τα ίδια.
Ξαφνικά σαν ήμουν στο Nursing station με την γιατρό ακούμεν μια τσιριλιάν να λαλεί "I WANT TO GO TO THE LOOOOOO....!!!!" και έναν τρομοκρατημένο βοηθό θαλάμου να πετάσσετε που το Bay 1 και να φωνάζει "HE IS ALIVE....!!!". "What the hell?" λαλούμεν με την γιατρό. Πάμεν στο γερουί, εμάσhιετουν να φκάλει τα connections του μόνιτορ για να πάει να κατουρήσει. Η μασέλλα μας χαμέ.
Έρκετε η οικογένεια, λαλούμεν τους το και το, λαλούν μας μα τούτο κάμνει το συνέχεια και στο σπίτι! Η μασέλλα μας στον κάτω όροφο. Είδαν τον έιδεν τους, επήεν και εκατούρησεν εν τέλη και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα για το υπόλοιπο της βάρδιας. Ανυπομονώ να μάθω τα αποτελέσματα του CT scan εγκεφάλου αύριο. The end.
