Όνειρα θερινός νυκτός

Ένα που τα πράματα που σκέφτουμαι για το μπλάτι ντισερτέισιον μου είναι να κάμω μια μελέτη για το περιβάλλον της εντατικής νεογνών. Αν και οι ίδιοι οι ασθενείς εν πολλοκαταλάβουν για τα χρώματα και γενικά το βίζιουαλ μέρος του θαλάμου, νομίζω ότι οι γονείς τους θέλουν να βλέπουν το χώρο που εν μέσα το μωρό τους (για πάρα μα πάρα πολλύ τζιαιρό μερικές φορές) σαν ένα παιδικό δωμάτιο. Δέτε την διαφορά:

Κανονικό δωμάτιο νοσηλείας.


Δωμάτιο με τζίνο το έξτρα που ελέαμεν.


Τωρά τζιαμέ που είμαι έχει μόνο θερμοκοιτίδες και κρεββατάκια πολύ πολύ μικρά για τους πολύ πολύ μικρούς ασθενείς μας. Αλλά πάλε, εν θα ήταν ωραία να ήταν σαν ένα μεγάλο παιδικό δωμάτιο? Χα?

June!

Ήρτα πάλε! Όι πως κόφτει και κανέναν.

Λόγοι αποχής, πρώτα πρώτα η δουλειά. Τωρά εμετακόμησα στα μωρούλλικα, τζίνα που βιάζουντε να δουν τον κόσμο. Ούτε που τα θωρείς μέσα στην θερμοκοιτίδα. Μάνα μου τα. Φκαίνει η πίστη μου στην δουλειά αλλά ρε φίλε αξίζει το! Μάνα μου και χαρώ τα! Πριν να πάω με άδεια, επρόσεχα μιαν μιτσικούραν 740 γραμμάρια. Προωρούα πολλά, εφοάσουν να της τζίσεις άμπα και σπάσει. Και εν την εκάνε, εμάσhιετουν να κλάψει κιόλας. Αλλά τωρά επάσhινεν, εν ένα ολόκληρο κιλό!

Ένιγουέι, επήαμεν και διακοπές εις το χωρίον, επιάσαμεν και νάκκον ήλιο και επεριχαρήσαμεντε. Highlights απο τις διακοπές :

1. Τα κουπέπια της γιαγιάς
2. Η σούβλα του παππού
3. Ο ήλιος
4. Ο πούλουκκος που εκέρδισα στο καζαντίν :D



Ακολουθούν αρκετές βδομάδες με several νυχτέρια το ένα πίσω που το άλλο στην δουλειά. Και φυσικά δίαιτα. Yeah, right...!